Diep in de Namib-woestijn van Namibië is Sossusvlei een opvallend landschap met torenhoge rode zandduinen, een van de hoogste ter wereld, bleke zoutpannen en immense open luchten. Het maakt deel uit van het Namib-Naukluft National Park en heeft een afgelegen, bijna buitenaardse sfeer die wordt gevormd door stilte, veranderend licht en extreme woestijnomstandigheden. Bezoekers kunnen beroemde duinen beklimmen, zoals Big Daddy of Dune 45 bij zonsopgang, wanneer het zand oranje gloeit en de schaduwen zich dramatisch over de vallei uitstrekken. Het nabijgelegen Deadvlei, met zijn zwartgeblakerde kameeldoornbomen die tegen witte klei staan en roestkleurige duinen, biedt een van de meest kenmerkende woestijntaferelen van zuidelijk Afrika. De droge hitte, het zachte knarsen van zand onder de voeten en het enorme gevoel van ruimte creëren een krachtige atmosfeer, hoewel vroege starts en uitdagende temperaturen deel uitmaken van het verkennen van deze opmerkelijke regio.
Het beklimmen van een van de hoogste duinen ter wereld bij Sossusvlei biedt een adembenemend uitzicht op misschien wel het meest opvallende landschap van Namibië. Barbara Pirron, een plaatselijke schilder, deelt haar Sossusvlei...
“Sossusvlei, en de woestijn van Namibië in het algemeen, is een wonderbaarlijke plaats. Het is uit deze wereld. Ik heb altijd dit gevoel van ongeloof in Sossusvlei. De natuurlijke omgeving is zo overweldigend dat je bijna niet kunt geloven dat het echt is. Er ligt een archaïsche kracht en spiritualiteit in de bergen en duinen van Namibië die me nooit ophoudt te inspireren. Voor een kunstenaar bieden het licht en de kleuren eindeloze mogelijkheden om mee te werken. Het uitzicht op Sossusvlei onder het pastel ochtendlicht is compleet anders dan het glazuur dat de fervent lunchtijd zon creëert.
Ik kwam meer dan 40 jaar geleden naar dit land, opgegroeid in Zuid-Duitsland. Ik was een bergbeklimmer, reisde over de wereld, en een soort van “vastgelopen” hier in Namibië. Ik kon gewoon niet lijken het verlaten van deze magische plek. Wat ik nu leuk vind aan Namibië is compleet anders dan waar ik toen verliefd op werd. Toen ik jong was, ging het allemaal over avontuur en bergbeklimmen in plaatsen als de Erongo en Brandberg. Nu breng ik graag tijd door op het platteland, de uitgestrekte lege ruimtes en diverse culturen. Bezoekers die Namibië voor het eerst ervaren zullen verrast worden door de netheid, moderne functionerende steden en de sterke Duitse invloed.
Mijn artistieke betrokkenheid is als een raam in mijn ervaringen binnen Namibië's indrukwekkende massa's zandsteen en granieten rotsen. Deze prachtige landschappen blijven mijn inspiratiebron en het startpunt van mijn gecollageerde olieverfschilderijen. Mijn grootste vreugde komt voort uit het schetsen vanaf de voet van een berg of duin, alleen met de “grote stiltes” en de vele stemmen van de natuur. Schilderen voor mij is een drang, een uitdaging, een terugtrekken in mijn eigen ruimte. Ik moedig alle bezoekers aan om te profiteren van de rust van dit land en echt naar je ziel te luisteren. Zelfs bij het maken van foto's, wees niet tevreden met het vastleggen van de fysieke essentie van je omgeving. Probeer er een persoonlijke weerspiegeling van je ervaring van te maken.
Kunst is heel bijzonder in Namibië. Kunstenaartjes in landelijke gebieden maken gebruik van lokale producten om ambachten te maken, zoals makalani-noten van palmbomen. Kartonnen print is ontstaan in Namibië, simpelweg omdat landelijke kunstenaars geen andere materialen hadden om te gebruiken. Instellingen zoals de National Art Gallery of Namibië, Franco Namibië Cultural Centre en Namibisch Craft Centre bieden bezoekers de mogelijkheid om de overvloed en verscheidenheid aan kunstwerken in ons land te ervaren. Een bezoek aan townships en plaatsen als het Katutura Community Art Centre biedt een kans om niet alleen landelijke kunst te bekijken, maar ook om te communiceren met lokale kunstenaars en studenten.”
